De Michaëldagen worden elk jaar gebouwd rondom een thema dat ons met Michaël verbindt.
Michaël staat onder andere symbool voor moedig handelen. Hij doodde de draak niet, nee, hij temde de draak. Daarnaast wordt Michaël vaak afgebeeld met een weegschaal. Michaël weegt nauwkeurig, zonder partij te kiezen.
Het thema voor 2026 is: Duisternis, Licht en Liefde
Komende tijd zal deze pagina zich vullen met enkele denkbeelden over de thematiek. Ook u als bezoeker van de website, of mogelijke deelnemer van de dagen mag bijdragen!
Vertrekpunt Thematiek Licht | Duister | Liefde
Tijdens de Michaeldagen 2026 gaan we aan de slag met de thema’s licht, duisternis en liefde. De Michaeldagen zijn bij uitstek het strijdtoneel waarbij het licht (Michaël) de duisternis (de draak) overwint. Gelijktijdig is het ook de tijd van de herfst, waarbij de lange, lichte dagen steeds korter worden en we ons bewegen naar de duistere, koude winter. Licht en duisternis lijken daarin tegenpolen, maar ze kunnen gelijktijdig niet zonder elkaar bestaan. Door het licht kunnen wij zien, kunnen we de duisternis doorschijnen, maar met alleen licht zouden we geen schaduwen, geen contouren, geen vormen zien. De duisternis geeft ons rust, we mogen onze ogen sluiten en ons voorbereiden op het nieuwe licht, wanneer wij onze ogen weer openen. Zo hangen licht en duister samen, in de uiterlijke zin en in onze beleving.
In de strijd van Michaël met de draak geldt nog iets anders. Michaël is licht, is het goede, en hij overwint de draak die staat voor het duister het kwaad. Moreel gezien beleven we dus iets bij licht en duister. Maar Michaël dood de draak niet, hij houdt hem in leven. Er blijft nog een stukje duisternis over, al houdt het licht de duisternis goed in gaten. Wij beleven in onze tijd veel duisternis op aarde: oorlogen, angsten, eenzaamheid, twijfel, boosheid. Veel mensen hebben geen vertrouwen meer in de toekomst, zien deze zwartgallig in. Gelijktijdig is er een beweging van licht: initiatieven die samenklonteren, de waarheid binnen hun bubbel hebben gevonden en anderen daarvan uitsluiten. En daarmee, gek genoeg, kan het licht net zo verstikkend werken, net zo verengend als het duister.
Michaël wordt ook wel afgebeeld met de weegschaal. Hij houdt iets in balans. Zichzelf? Goed en kwaad? Licht en duister? Dat brengt ons bij de derde kracht. De liefde. De liefde als kracht tussen licht en duister. Een strijder die zijn vijanden lief heeft. Liefde houdt zich staande in het duister, wil deze niet vernietigen, ziet er de waarde van in. Liefde wil niet met het licht iedereen verblinden, maar voegt warmte toe aan het licht. Liefde kan een wereld bouwen in verbinding en in samenspraak. Het is een oefening om tussen twee krachten in te staan, de een niet geheel af te wijzen en niet geheel op te gaan in de ander. Kunnen we oorlogen begrijpen vanuit twee perspectieven? Voordelen en nadelen zien van een ander? Het licht in onszelf én het duister in onszelf erkennen? Dit is uiteindelijk de oefening om onszelf, de ander en de wereld lief te hebben, met de lichte en de duistere kanten. En daarmee gaan we oefenen tijdens de Michaeldagen 2026.
Kracht zonsopkomst
Elke dag weer komt de zon op. De zon maakt licht wat gedurende de nacht donker was. Net als planten gebruiken we de nacht om te herstellen, om bij te tanken. We kunnen niet zonder de nacht. We kunnen niet zonder deze herstelperiode. En misschien herken je dat, in iets dat je zelf hebt meegemaakt. Na een donkere periode schijnt het licht soms lichter in je eigen biografie, ben je misschien dankbaarder voor dat wat je wel hebt of zie je de schoonheid van iets dat je daarvoor niet zag.
Ik hou van vroeg opstaan, van het zien van de zonopkomst. Dat, soms ochtenden op rij ervarende van het licht worden, geeft mij, naast het zien van verschillende zonsopkomsten, altijd kracht en vertrouwen dat de zon weer komt. Elke dag weer.
